د
ر سحرگاه پانزدهم خرداد سال ۱۳۴۲، دژخيمان رژيم ستم شاهي به خانه امام خميني رحمة الله يورش بردند. آنها امام را كه سه روز پيش از آن، به مناسبت عاشوراي حسيني در مدرسه فيضيه، در سخنان كوبنده اي، از جنايات شاه و اربابان آمريكايي و اسرائيلي او پرده برداشته بود، دستگير و دور از چشم مردم، به زنداني در تهران منتقل كردند.
هنوز چند ساعتي از اين حادثه نگذشته بود كه خيابان هاي شهر قم، زيرپاي مردان و زنان انقلابي كه در اعتراض به رژيم شاه و حمايت از رهبرشان فرياد برآورده بودند به لرزه درآمد. اين صحنه، درآن روز در تهران و چند شهر ديگر نيز به وجود آمد و بدين ترتيب، مردم ايران با اين قيام گسترده، نشان دادند كه خواستار برقراري حكومت اسلامي و پايان دادن به رژيم ستمشاهي هستند.
قيام پانزدهم خرداد قم
پس از انتشار خبر دستگيري امام (ره) در پانزدهم خرداد ۱۳۴۲، بسياري از مردم قم، به منزل ايشان رفتند و به اتفاق فرزندشان، حاج آقا مصطفي، در حدود ساعت شش بامداد، به سمت حرم مطهر حضرت معصومه (س) حركت كردند.
پس از مدتي، صحن مطهر و خيابان هاي اطراف، لبريز از جمعيتي شد كه شعار" يا مرگ يا خميني" را با هيجان شديدي تكرار مي كردند. در همان زمان، علما و مراجع وقت هم با صدور بيانيه هايي، خواستار آزادي فوري حضرت امام (ره) شدند. در حدود ساعت ده صبح، با ورود نيروهاي مسلّح براي تقويت نيروهاي شهرباني قم،
تيراندازي و رگبار مسلسل ها شروع شد و تعداد زيادي از مردم زخمي شده يا به شهادت رسيدند. شدّت تيراندازي به حدّي بود كه امكان انتقال زخمي ها و اجساد شهيدان نبود و اين كشتار، تا ساعت پنج عصر ادامه يافت.
حمام خون در تهران
